Fabelo pri caro Saltano (1943)
Nova versio estas venonta/New version coming soon
Daŭro: 35 min
Originala titolo: Сказка о царе Салтане
Produktado: Sojuzmultfilm-studio
Aŭtoroj de la scenaro: Зинаида Брумберг (Zinaida Brumberg), Валентина Брумберг (Valentina Brumberg)
Reĝisoroj: Татьяна Басманова (Tatjana Basmanova), Валентина Брумберг (Valentina Brumberg), Зинаида Брумберг (Zinaida Brumberg)
Ĉefdesegnisto: К. Кузнецов (K. Kuznecov)
Desegnistoj: В. Валерианова (V. Valerianova), К. Малышев (K. Malyŝev), В. Роджеро (V. Roĝero)
Animaciistoj: Е. Сергеев (Je. Sergeev), Борис Дежкин (Boris Deĵkin), Иртенев (Irtenev), Фаина Епифанова (Faina Jepifanova), Николай Федоров (Nikolaj Fjodorov), О. Коваленко (O. Kovalenko), Роман Давыдов (Roman Davydov), Л. Диковский (L. Dikovskij), Ламис Бредис (Lamis Bredis), Л. Попов (L. Popov), Валентин Лалаянц (Valentin Lalajanc), Татьяна Федорова (Tatjana Fjodorova)
Kameraistoj: Е. Гимпельсон (Je. Gimpelson), Н. Соколова (N. Sokolova)
Komponisto: Виктор Оранский (Viktor Oranskij)
Sonreĝisoroj: Н. Бертран (N. Bertran), С. Ренский (S. Renskij)
Aktoroj: Леонид Пирогов (Leonid Pirogov), Д. Орлов (D. Orlov), Фаина Раневская (Faina Ranevskaja), Людмила Коренева (Ludmila Koreneva), Михаил Жаров (Miĥail Ĵarov), Мария Бабанова (Marija Babanova), Фаина Шевченко (Faina Ŝevĉenko)
Animator.ru
Ĉi tiu publicaĵo en la projekto estas iome malordinara. En ĝi vi povas konatiĝi kun du animaciaj versioj de unu verko, kaj la dua estas prezentita kiel aldono aŭ, kiel oni nomas tion en la angla, bonus. Kutime oni prezentas pli fruajn kinoversiojn kiel aldonojn sur DVD-diskoj, sed niakaze aldono estas pli malfrua versio. Temas pri animaciaj filmoj laŭ versa fabelo de Aleksandr Puŝkin, kiu estas konata en Rusio praktike al ĉiuj, ĉar al ĉiuj oni legis ĝin en infaneco. Ĝia Esperanta traduko, legebla en la reto (unua parto kaj dua parto), kvankam ne senriproĉa, ebligas viziti ĝian romantikan kaj sorĉan mondon, kiu ravas jam multajn generaciojn de junaj same kiel de adoltaj legantoj.
Koncerne la animaciaĵojn endas noti, ke ili ambaŭ reprezentas trajtojn kaj tendencojn en sovetia animacio de sia tempo. La versio de fratinoj Brumberg, nature, estas multe malpli perfekta teknike, ol la animaciaj filmoj de la 1950aj jaroj, jam spekteblaj en la projekto. Sed tion sufiĉe rekompensas aliaj ĝiaj ecoj - vigla, malavare spicita per humuro, ĝi spekteblas kun intereso eĉ hodiaŭ. Tio bone ilustras fortan influon de Disney, kiun spertis sovetia animacio ekde la mezo de la 1930aj ĝis la fino de la 1940aj jaroj. Eĉ moskvan studion “Sojuzmultfilm”, ĉeflokon de la sovetia animacio por pli ol 50 jaroj, oni kreis en 1936 sub slogano “Ni bezonas sovetian Mickey Mouse”. Tamen al la fino de la 1940aj jaroj, post kiam ekis la malvarma milito kaj pliakriĝis ideologia kontraŭstaro kun la Okcidento, aspektis tute maltaŭge orientiĝi al unu el simboloj de la “burĝa kulturo”. Tial oni devis serĉi “propran vojon” por la sovetia animacio, kies rezulto estis multnombraj versioj de la rusa literatura klasiko, aperintaj en la unua duono de la 1950aj jaroj. Kelkajn el ili vi jam povas spekti en la projekto. Ilia stilo - momumenta, iom pompeca - tamen ebligis krei fajnajn kaj ĉarmantajn bildojn, kiujn oni ankaŭ nun spektas kun plezuro. Supera atingo de ĉi tiu periodo estis, miaopinie, filmo “La skarlata floreto”.
Ekde la mezo de la 1950aj jaroj ĉi tiu “monumenteco” malaperas, kaj ne estas hazarde, ke ĝuste en la dua duono de ĉi tiu jardeko oni kreis plej elstarajn filmojn, kiuj kombinis antaŭan tradicion de skrupula bonkvalita animacio kun plia libereco en stilo kaj tekniko. Plej konata ekzemplo de tio estas filmo “La Neĝa reĝino” (1957), kiu havis grandan sukceson en multaj landoj.
Reĝisoro Ivan Ivanov-Vano, eminenta figuro en la sovetia animacio, jam en la 80aj jaroj revenis al tradicioj de granda literatura kinoversio, kreinte sian “Fabelon pri caro Saltano” (1984). Ĝi demonstras tute alian rilaton al animacio, kiu ne pretendas esti “kiel eble plej realisma”. Ĝi estas mola, iome stiligita - senteblas influo kaj de rusaj tradiciaj bildrakontoj, “lubokoj”, kaj tiu de ikona pentrarto. Tio estas jam matura stadio de arto, kiam ĝi konvinkas ne per detaloj (kvankam ili estas bone prilaboritaj) sed per interna harmonio kaj atmospero. Endas ankaŭ aldoni, ke ĉi tiu filmo estis lasta en la tradicio de grandaj animaciaj fabeloj, kaj tio estis, sendube, digna kompletigo de ĉi tiu paĝo de la sovetia animacio.
Daŭro: 53 min
Originala titolo: Сказка о царе Салтане
Produktado: Sojuzmultfilm-studio
Aŭtoroj de la scenaro, reĝisoroj kaj ĉefdesegnistoj:
Иван Иванов-Вано (Ivan Ivanov-Vano), Лев Мильчин (Lev Milĉin)
Desegnistoj: Ирина Троянова (Irina Trojanova), В. Максимович (V. Maksimoviĉ), Т. Герасименко (T. Gerasimenko), Г. Симоненко (G. Simonenko), Л. Алехина (L. Aljoĥina), Ирина Светлица (Irina Svetlica), Игорь Олейников (Igor Olejnikov), Марина Игнатенко (Marina Ignatenko)
Animaciistoj: Владимир Зарубин (Vladimir Zarubin), Юрий Мещеряков (Jurij Meŝĉerjakov), Марина Восканьянц (Marina Voskanjanc), Антонина Алешина (Antonina Aljoŝina), Александр Панов (Aleksandr Panov), Владимир Крумин (Vladimir Krumin), Сергей Аврамов (Sergej Avramov), Виктор Лихачев (Viktor Liĥaĉov), Марина Рогова (Marina Rogova), Николай Федоров (Nikolaj Fjodorov), Анатолий Абаренов (Anatolij Abarenov), Андрей Игнатенко (Andrej Ignatenko)
Kameraisto: Михаил Друян (Miĥail Drujan)
Direktorino: Лилиана Монахова (Liliana Monaĥova)
Komponisto: Михаил Меерович (Miĥail Meeroviĉ)
Sonreĝisoro: Борис Фильчиков (Boris Filĉikov)
Redaktorino: Раиса Фричинская (Raisa Friĉinskaja)
Aktoroj: А. Покровская (A. Pokrovskaja), Людмила Иванова (Ludmila Ivanova), Анастасия Зуева (Anastasija Zujeva), Борис Новиков (Boris Novikov), Николай Граббе (Nikolaj Grabbe), А. Золотницкий (A. Zolotnickij), Мария Виноградова (Marija Vinogradova), Михаил Зимин (Miĥail Zimin), Роман Филиппов (Roman Filippov), Н. Боронина (N. Boronina)
Voĉleganto: Авангард Леонтьев (Avangard Leontjev)
Muntistino: Наталия Степанцева (Natalija Stepanceva)
Voĉaj partioj: Нина Савичева (Nina Saviĉeva)
Animator.ru
