Kino en Esperanto rete

July 29, 2008

La falo de la dinastio de Romanovoj (1927)

Publikigita en: Dokumentarioj

Nova versio estas venonta/New version coming soon

Daŭro: 1 horo 27 minutoj

Originala titolo: Падение династии Романовых
Produktado: Sovkino
Reĝisorino: Эсфирь Шуб (Esfir Ŝub)

Mi longe pensis, kiel komenci rakonton pri ĉi tiu filmo, kaj al mi venis ideo prezenti anstataŭ tio rakonton pri ĝia aŭtoro. Verŝajne, tio konvenos al specialeco de la ĉi-foja prezentaĵo…

Esfir Ŝub
Esfir Iljiniŝna Ŝub, samkiel multaj “feraj virinoj”, ŝiaj samtempaninoj, estis vera filino de la revolucio. Naskita en Ĉernigova gubernio, ŝi devenis el urbeta hebrea familio kaj spertis ĉiujn malfacilaĵojn de tia stato.

Nur persona interveno de la parto ebligis al Esfir fariĝi anino de la Moskvaj superaj virinaj kursoj. Kiel estontan specialecon Ŝub elektis la rusan literaturon. Post la revolucio Esfir kun sia sociscienca klero troviĝis en malfacila stato.

Tiaj specialistoj ne estas bezonataj por la juna socialisma ŝtato, kaj la junulino pro manko de okupo komencis vizitadi kunsidojn de proletaj poetoj. Esfir-on savis nur tio, ke laŭ decido de la nova potenco la ĉefurbo transiĝis el Petrogrado en Moskvon, kaj sur tia grundo ekis multipliĝi diversaj burokratiaj organizoj. En unun el ili - la Teatran fakon de la Popolkomisarejo pri klerado - Esfir iris por serĉi laboron.

Aŭtune de la jaro 1918 oni prenis Ŝub-on en la personaron de la fako kiel sekretariinon.

En la jaro 1922 Esfir transiĝis en la fotokinofakon, kiu estis baldaŭ reformita en organizon Goskino, kaj petis postenon de administranto pri remuntado kaj redaktoro de filmaj titoloj.

Unua filmo, preparita al demonstrado fare de Esfir, estis aventura usona detektivaĵo, en ne malpli ol kvindek ruloj - “Griza ombro”. En rezervejoj Esfir trovis malgrandajn rulojn kun partopreno de Charlie Chaplin, kies nomon en la komenco de la 1920-aj jaroj amasa spektanto en Rusio preskaŭ ne sciis.

Ŝub multis el disigitaj ruletoj historion, parodiantan operon “Carmen”, mem elpensis intertitolojn, kaj sukceso superis ĉiujn atendojn. La spektantoj multe ridis, amase impetadis rigardi la novan stelulon, kaj tio estis, ŝajne, unua filmo sur sovetia ekrano kun partopreno de Charlie Chaplin.

Esfir tiel profundiĝis en la novan aferon, ke portis en sian loĝejon multadan tablon, malgrandan projekciilon, mallongajn fragmentojn el diversaj filmoj kaj vespere kun entuziasmo kreadis novajn etudojn, bizare kungluante bildojn. Iom-post-iome Esfir Ŝub fariĝas agnoskita profesiulo en muntado.

Ŝi komencis vizitadi laboratoriajn esporojn de la metiejo de Kuleŝov, kiu al tiu tempo jam estis monde agnoskita eskperimentisto en muntado, kaj baldaŭ oni prenis Esfir-on en laboron en vera kinostudio.

Fine Eisenstein lasis teatron kaj proponis al Ŝub labori pri reĝisoria scenaro de sia unua filmo “La striko”.

Fine de somero de la jaro 1926 Esfir veturas Leningradon kun kun grandega penado trovas kinoarkivon de la eksa caro. Dum du monatoj ŝi spektis sesdek mil metrojn da bendo kaj elektis kivn mil metrojn por filmo. La preta filmo en sep partoj havis mil sepcent metrojn. La direktoro de la studio mem proponis nomon “La falo de la dinastio de Romanovoj” por la nova filmo, kaj li mem elpensis grandan plakaton por reklamo: dukapa aglo, kruce forstrekita per du vastaj ruĝaj linioj.

La filmo, muntita nur el kronika materialo, portis grandegan emocian ŝargon, ĝi fariĝis komenco de kina kreado de mitologio kaj havis kolosan sukceson inter spektantoj ne nur en la lando, sed ankaŭ vaste ekster ĝi. Esfir Ŝub kreis tute novan ĝenron en la monda kino.

Peoples.ru

July 18, 2008

Majstroj de la rusa baleto (1953)

Publikigita en: Muzikfilmoj

Nova versio estas venonta/New version coming soon

Daŭro: 1 horo 18 minutoj

Originala titolo: Мастера русского балета
Produktado: Lenfilm-studio
Reĝisoro: Герберт Раппапорт (Gerbert Rappaport)
Aktoroj: Галина Уланова (Galina Ulanova), Майя Плисецкая (Maja Pliseckaja), Юрий Жданов (Jurij Ĵdanov), Петр Гусев (Pjotr Gusev), Наталья Дудинская (Natalja Dudinskaja) k. a.

Heroo de unu el kantoj de konata sovetia verkisto, poeto, kantisto kaj disidento Aleksandr Galiĉ (1918-1977) disputas pri ideologiaj aferoj kun diplomato el iu afrika lando. Kiam li elĉerpadas favorajn al si argumentojn, li komencadas refreni: “Tamen ni produktas raketojn kaj digis Jenisejon. Kaj ankaŭ en la areo de baleto ni estas antaŭ la planedo tuta.”

La lasta frazo, evidente ironia en la originalo, estiĝis unu el popularaj ĉitaĵoj de ĉiutaga lingvo, kaj oni ofte uzas ĝin en mala, serioza senco - por ke memorigi, ke nia lando vere estas elstara en ĉi tiu areo. Baleto estiĝis unu el ĉefaj vizitkartoj de Rusio, kaj ĝi sendube indas esti prezentita ankaŭ Esperante.

En ĉi tiu filmo-koncerto oni povas spekti scenojn el baletoj “Cigna lago” de Pjotr Ĉajkovskij, “La fontano de Baĥĉisaraj” kaj “Flamo de Parizo” de Boris Asafjev. La lasta baleto estas interesa per tio, ke ĝi, verŝajne, estas ununura en la mondo baleto, kie oni ne nur dancas, sed ankaŭ kantas! Dum la akto oni kantas sur la scenejo revoluciajn kantojn de tiu epoko.

Interalie, ekzistas unu teatra anekdoto, ligita kun tio: foje fama teatra aganto Vlamidir Nemiroviĉ-Danĉenko spektis baleton “Flamo de Parizo”. Apud li sidis unu kamparano, kiu miris, kial oni ne parolas sur la scenejo. Nemiroviĉ-Danĉenko komencis ekspliki al tiu, ke tio estas baleto, kie oni ne parolas, sed nur dancas. En ĉi tiu tempo sur la scenejo oni ekkantis “Marseljezon”. La kamparano turniĝis al Nemiroviĉ-Danĉenko kaj demandis: “Do, paĉjo, ĉu ankaŭ vi estas en teatro unuan fojon?”

Kaj oni ne forgesu, ke en la filmo brilas du plej elstaraj rusaj baletistinoj - Galina Ulanova kaj Maja Pliseckaja! La famaj majstrinoj de baleto, kiuj nemalofte konkuris en la vivo, ĉi tie konkuras en unu spektaklo. Ĉu estas pli granda delikataĵo por ŝatantoj de baleta arto?






















Get free blog up and running in minutes with Blogsome
Theme designed by Riosoft